خلوتی با مجد همگر
شمارهٔ ۲۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم را برد زلف مشک رنگشچه چاره تابرون آرم ز چنگش
۲
بوده تیره شبان دلگیراز آن رویدلم بگرفت زلف تیره رنگش
۳
به ناخن گررگ جانم زند دوستز دست او بنالم همچو چنگش
۴
نه پای آنکه بگریزم زهجرشنه روی آنکه بستیزم به جنگش
صفحهٔ ۱ از ۷