خلوتی با مجد همگر
شمارهٔ ۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلی که با غم عشق تو همنشین گرددنه ممکن است که با خوشدلی قرین گردد
۲
به تلخ عیشی تن در دهد هر آندل کوبه عشوه لب شیرین تو رهین گردد
۳
چو سایه هر که به دنبال تو رود ناچاربه سر دوان و سیه روز و رهنشین گردد
۴
هر آنکه با کمرت درمیان نهد غم دلرخش بسان قبای تو پر ز چین گردد
صفحهٔ ۱ از ۳