خلوتی با مجد همگر
شمارهٔ ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر یاد رنگ رویت در بوستان برآیدبس نعره های بلبل کز گلستان برآید
۲
تا جلوه تو بیند طاووس وار هر صبحباز سپید مشرق از آشیان برآید
۳
رویت به طنز هر شب چون بر قمر بخندداحسنت ماه و پروین از آسمان برآید
۴
روزی اگر خرامان آئی ز خانه بیرونبس نازنین خانه کزخان و مان برآید
صفحهٔ ۱ از ۴