خلوتی با مجد همگر
شمارهٔ ۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به جان تو که به جان رهی نگاه مکنبه حال خود نگر و حال من تباه مکن
۲
اگر چه حسن تو ما را پناه جان و دل استمبین در آئینه و حسن را پناه مکن
۳
فراز سرو و گلت سایبان مشکین بسرقم ز غالیه بر عارض چو ماه مکن
۴
به زلف چون رسنم داشتی عمریدگر رهم به زنخ در اسیر چاه مکن
صفحهٔ ۱ از ۴