خلوتی با مجد همگر
شمارهٔ ۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مردمان گوش کنید انده تنهائی منرحمت آرید دمی بر دل شیدائی من
۲
پیش ازین داشتم آسوده دلی گوشه نشینکه شب و روز بدی مونس تنهائی من
۳
چه دلی خرم و آراسته کاندر همه عمربود ازو خرم و آراسته برنائی من
۴
ناگهان عشق چنان تاختنی کرد بر اوکه به تاراج بشد جمله شکیبائی من
صفحهٔ ۱ از ۵