خلوتی با مجد همگر
شمارهٔ ۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا بیا که شدم درغم تو سودائیدرآ درآ که به جان آمدم ز تنهائی
۲
عجب عجب که برون آمدی به پرسش منببین ببین که چه بی طاقتم ز شیدائی
۳
مرو مرو چه سبب زود زود می برویبگو بگو که چرا دیر دیر می آئی
۴
بده بده که چه آورده‌ای به تحفه مرابنه بنه بنشین تا دمی برآسائی
صفحهٔ ۱ از ۲