خلوتی با مجد همگر
شمارهٔ ۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر روی شادی دیدمی کی تکیه بر غم کردمیور بوی درمان بردمی کی پای بند دردمی
۲
گر یافتی دل محرمی مانا که کردی مرهمیور زانکه بودی همدمی بودی که غم کم خوردمی
۳
گر همنفس بودی مرا یا یار کس بودی مراتا دسترس بودی مرا با چرخ در ناوردمی
۴
گر بودمی تنهانشین ننهادمی دل بر زمینبر آسمان هفتمین دامن‌فشان‌ها کردمی
صفحهٔ ۱ از ۲