خلوتی با مجد همگر
شمارهٔ ۱۵
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سه روز رفت کز آسیب مرگ آن دلبرمرا جگر زره دیدگان بپالوده ست
۲
از آن زمان که رخش زیر خاک بنهفته ستدلم ز رنج تفکر دمی نیاسوده ست
۳
که آن دو لاله رویش چگونه پژمرده ستکه آن دو نرگس مستش چگونه بغنوده ست
۴
چو تربتش به گل اندوده شد فلک می گفتکه آفتاب به گل هیچکس نیندوده ست
صفحهٔ ۱ از ۱