خلوتی با مجد همگر
شمارهٔ ۱۳
معمیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایا بلند منش صاحبی که دست قدرز بهر قدر تو بر آسمان زند خرگاه
۲
ترا سپهر نهم کاطلسش همی خوانندبه جای آستر آمد برای خیمه جاه
۳
طناب عمر تو چندان گشاده خواهد چرخکه دور دهر بود در جدار آن کوتاه
۴
ستون خیمه قدرت چو برفرازد سرفلک چو فلکه نماید گرش کنند نگاه
صفحهٔ ۱ از ۶