خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز تابی در ده آن زلفین عالم سوز راباز آبی بر زن آن روی جهان افروز را
۲
باز بر عشاق صوفی طبع صافی جان گمارآن دو صف جادوی شوخ دلبر جان دوز را
۳
باز بیرون تاز در میدان عقل و عافیتآن سیه پوشان کفر انگیز ایمانسوز را
۴
سر برآوردند مشتی گوشه گشته چون کمانباز در کار آر نوک ناوک کین توز را
صفحهٔ ۱ از ۳