خلوتی با میرزاده عشقی
شمارهٔ ۲۷ - خنده شاعر
غزلیات و قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من که خندم، نه بر اوضاع کنون می‌خندممن بدین گنبد بی‌سقف و ستون می‌خندم
۲
تو به فرمانده اوضاع کنون می‌خندیمن به فرماندهی کن فیکون می‌خندم
۳
همه کس بر بشر بوقلمونی خنددمن به حزب فلک بوقلمون می‌خندم
۴
خلق خندند به هر آبله‌رخساری و، من:به رخ این فلک آبله‌گون می‌خندم
صفحهٔ ۱ از ۲