خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از تنگی دل نیست به لب ره نفسم رایا رب کند آگاه که فریادرسم را
۲
در وصلم و از هجر بود ناله زارمآویخته صیاد به گلبن قفسم را
۳
نالم ز پی ناقه‌اش اکنون که ندیده استخاموش نشیننده محمل جرسم را
۴
درمانده خاشاک تنم کو مدد اشکشاید که به سیلاب دهد مشت خسم را
صفحهٔ ۱ از ۲