خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای پر دُر گوش من ز چنگتوی پر گل چشم من ز رنگت
۲
هنگام سماع بر توان چیدتُنگ شکر از دهان تنگت
۳
چون چنگ به چنگ بر نهادیآید ز هزار زهره ننگت
۴
چون شوخ نه ای بسان نرگسکی باده دهد چو بادرنگت
صفحهٔ ۱ از ۲