خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنکه درمان دل خسته عالم با اوسترفت و داغم بجگر ماند که مرهم با اوست
۲
نه بزرگیست به دولت که سلیمان نشوددیو هرچند که روزی دو سه خاتم با اوست
۳
چون مسیح آنکه کند زنده جهان را بدمیغیر تیغ تو دگر کیست که این دم با اوست
۴
خواهد ارخون من آن دلبر ترسا بچه ریختنیست با کم که دم عیسی مریم با اوست
صفحهٔ ۱ از ۲