خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۱۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شود دگر گم دلم در کوی محنت خانه‌ای کمترنباشیم ارمن و دل جغدی و ویرانه‌ای کمتر
۲
دلم گر افکنی وز دست نگذاری دل یاراناز این پیمانه‌های پر ز خون پیمانه‌ای کمتر
۳
مکن آزادم از قیدت بیندیش از هلاک منبزندان غمت گر جان دهم دیوانه‌ای کمتر
۴
فروغ خود مدار از من دریغ ای شمع شب‌خیزاناگر سوزی من سرگشته را پروانه‌ای کمتر
صفحهٔ ۱ از ۲