خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۱۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن باده که باید لب از او تر نکند کساز شیشه همان به که بساغر نکند کس
۲
چون موسم گل باده بساغر نکند کسجز باده بساغر چه کند در نکند کس
۳
گر قاصد پیغام وصال تو فرشته استحرفی بود این حرف که باور نکند کس
۴
شرطست که در کوی محبت زند از دلصد چشمه خون جوش و لبی تر نکند کس
صفحهٔ ۱ از ۲