خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۳۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش آن عاشق که سویش گاهگاهیفتد از گوشه چشمی نگاهی
۲
دلی حال دلم داند که گاهیشکستی دیده از طرف کلاهی
۳
ندارد عاشقی چون من که دارمبر این دعوی زهر آهی گواهی
۴
قدت سرو چمن بیرای سرویرخت ماه و جهان آرای ماهی
صفحهٔ ۱ از ۳