خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۱ - در مدح علی بن ابیطالب(ع)
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای زرافشان پنجه‌ات پیوسته همچون آفتابوی دل و دست تو از جود و کرم بحر و سحاب
۲
موکب جاه ترا چون توسن چرخ آمدهآفتاب و ماه نو آن طبل بازو این رکاب
۳
بر تو ختم است از جهان‌داران جهانداری که توهم به تدبیر آسمانی هم بشمشیر آفتاب
۴
دست احسان تو از ریزش نیاساید دمیای سخایت بیشمار و وی عطایت بی‌حساب
صفحهٔ ۱ از ۱۱