خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۱۹ - تاریخ فوت میرزا احمد
ماده تاریخ
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دریغ و درد که از محفل جهان چون شمعبچشم اشک‌فشان رفت میرزااحمد
۲
ز شوق صحبت روحانیان ز عالم تنبسوی عالم جان رفت میرزااحمد
۳
ازاین چمن شد و مرغان بناله می‌گویندفغان که رفت و جوان رفت میرزااحمد
۴
چو زد بهم پروبال و بآشیانه قدسز دامگاه جهان رفت میرزااحمد
صفحهٔ ۱ از ۲