خلوتی با ادیب صابر
شمارهٔ ۱۱
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند بارم بر فراق دلبران از دیده آبچند باشم آتش تیمار خوبان را کباب
۲
تاسرشکم بیشتر شد صبر من کمتر شدستراست پنداری مگر من صبر می بارم نه آب
۳
طبع و دستم با دو چیز اندر جهان الفت گرفتطبع با تیمار عشق و دست با جام شراب
۴
عاشقی آرد جوانی خرما طبع جوانبی غمی خیزد زمستی حبذامست خراب
صفحهٔ ۱ از ۱۰