خلوتی با ادیب صابر
شمارهٔ ۵۹
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر نبودی ماه را بر آسمان هر مه محاقماه خواندندی تو را خلق زمین بر اتفاق
۲
آسمان از دیده من در حسد باشد که هستاز جمال تو مراد در دیده ماه بی محاق
۳
ماه اگر بر آسمان باشد من اینک بر زمیناز مه رخشان تو چون آسمان کردم وثاق
۴
زین سپس چون آمسان بی مه نباشم تا مراهست با وصل تو وصل و از فراق تو فراق
صفحهٔ ۱ از ۴