خلوتی با ادیب صابر
شمارهٔ ۳۶
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای زلف تو چون وعده وصلت به درازیخوبیت حقیقت بود و وعده مجازی
۲
دلداری و دل را زسر عشوه فریبیجانانی و جان را همه در وعده گدازی
۳
ابروی بطاق تو دو محراب نماز استلیکن سخنت نیست گه وعده نمازی
۴
نشنیده ام از کس که بنازید به تنگیتا چند به چشم و دهن تنگ بنازی
صفحهٔ ۱ از ۲