خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شرم می‌آید ز قاصد طفل محبوب مرابر سر راهش بیندازید مکتوب مرا
۲
دست پرورد توام ای عشق، پاس من بدارهرکه بیند از تو می‌داند بد و خوب مرا
۳
فرصتت بادا که می‌باید ستمکاری چنیناین قرار و طاقت و این صبر ایوب مرا
۴
ناز پرورد وصالم گوش بر حرفم مکنآرزو بسیار باشد طبع محبوب مرا
صفحهٔ ۱ از ۲