خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به زیر هر بن مو چشم روشنی‌ست مرابه روشنایی هر ذره روزنی‌ست مرا
۲
شهود بت، ز پراکندگیم باز آورددلیل راه حقیقت برهمنی‌ست مرا
۳
چو سایه از همه‌سو در کمین خورشیدمبه هرکجا بن خاری‌ست مسکنی‌ست مرا
۴
به هر سراچه و بستان فرو نمی‌آیمبرون ز عالم خاکی نشیمنی‌ست مرا
صفحهٔ ۱ از ۳