خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از پی آشوب ما، در زلف دارد شانه راشورش زنجیر در شور آورد دیوانه را
۲
حسن بنیاد محبت بر پریشانی نهادتا نشورد خاک را دهقان نریزد دانه را
۳
حور و جنت جلوه بر زاهد دهد در راه دوستاندک اندک عشق در کار آورد بیگانه را
۴
عشق کامل نیست تا در بند مال و مسکنیآن زمان آتش علم گردد که سوزد خانه را
صفحهٔ ۱ از ۳