خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق دهد با دل شوریده تابپرورش ذره کند آفتاب
۲
کم نشود سوز دل از سیل اشکآتش سودا ننشیند به آب
۳
آه که عاشق کشد از خامی استدود کند دل چو نباشد کباب
۴
با سخن تلخ تبسم خوش استنشئه دهه شهد چون گردد شراب
صفحهٔ ۱ از ۲