خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خواهم این بستان پرغم را به شوری درشکستاین قفس تنگست بر مرغ تو بال و پر شکست
۲
روزگار از خاطرم چون نیل از رخسار شستآسمان بر آتشم چون عود در مجمر شکست
۳
پای از پیش آمد و کارم ز پس دامن گرفتدست در اندیشه یارم به زیر سر شکست
۴
طعم شکر داد عشق ار در گلو کافور ریختتلخی می داد غم ور شیرم از شکر شکست
صفحهٔ ۱ از ۳