خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طلوع باده ز شام و سحر دریغ مدارز خاک جرعه خود چون قمر دریغ مدار
۲
اگر به گنج سر بیل باغبان آیدبگو که آب زر از جام زر دریغ مدار
۳
حیات تلخ بده عیش خوشگوار بگیرچو عشق تیغ کشد جان و سر دریغ مدار
۴
به شکر آن که حدیثی چو انگبین داریز سایلان ترش رو شکر دریغ مدار
صفحهٔ ۱ از ۳