خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فارغ تر از دل تو ندیدم دلی دگرایزد تو را سرشته ز آب و گلی دگر
۲
گر مرغ سدره را بکشی مایلی که بازدر خاک و خون طپیده شود بسملی دگر
۳
هر مشکلی که عاجزی ما بیان کندآسان کنی که پیش نهی مشکلی دگر
۴
از آب و گل غرض شجر قامت تو بودعالم نداد بهتر ازین حاصلی دگر
صفحهٔ ۱ از ۳