خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از طور صلح و عربده بیگانه ام هنوزبر آتشی نتاخته پروانه ام هنوز
۲
صد نیش تلخ خوردم و صدنوش خوشگواردرد هزار مست به پیمانه ام هنوز
۳
فریاد مطربان به سر خم فرو نشستغوغای عام بر سر دیوانه ام هنوز
۴
بس قلب ها بدل شد و بس کیش ها دگرروی نیاز خلق به ویرانه ام هنوز
صفحهٔ ۱ از ۳