خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فصلی چنین گذشت و سحابی ندید کسبر کشتِ تشنه‌ای نم آبی ندید کس
۲
باران گریه‌ای نفشاند ابر دیده‌ایبرق میی و رعد ربابی ندید کس
۳
چندان که وحش و طیر فکندیم در کمندصیدی کز آن کنیم کبابی ندید کس
۴
روی زمین کم آب‌تر از روی مفلس استجز چشم تر، پر آب حبابی ندید کس
صفحهٔ ۱ از ۳