خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حضور وقت نمی‌یابم و حلاوت فرضدلم به قهر تو رهن است و جان ز لطف تو قرض
۲
به هم برآمده از شوخی تو اوقاتمنه سنتم ز تو سنت بود نه فرضم فرض
۳
فلک حجاب دعایم نمی شود امابه غمزه حاجت ابرو نمی نماید فرض
۴
سخن که از دل شوریده بر زبان آیدبه رسم تحفه ملک بر سما برد از ارض
صفحهٔ ۱ از ۲