خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از جمال تو کمال بشری بود غرضبا شکست ملک و رشک پری بود غرض
۲
زین لب لعل وزین گونه میگون کردنچشم خونین و سرشک جگری بود غرض
۳
از دو گیسوی دراز تو و از خال سیاهناله های شب و آه سحری بود غرض
۴
قتل اسلام که شد بهر کله گوشه توطرحی از طرف کلاه تتری بود غرض
صفحهٔ ۱ از ۳