خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نقش دیبا چنان کشید فرنگکه ز من برد دانش و فرهنگ
۲
کفر از عشق و عشق از ایمانچیست این فتنه ها و این نیرنگ
۳
زمزمم سوخته است گو هندومشت خاکسترم فشان بر گنگ
۴
وه که بر ما نوشته باده فروشباده را سنگ و جام را پا سنگ
صفحهٔ ۱ از ۳