خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۴۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خاک دیگر بر سر مژگان بی‌غم می‌کنمدست دل می‌گیرم و دریوزهٔ غم می‌کنم
۲
در تن از آسودگی خونابه دل تیره شدمی‌شکافم سینه و الماس مرهم می‌کنم
۳
بی‌غمم بی‌غم، ز من ای دردناکان الحذرمهر از افلاک و تأثیر از دعا کم می‌کنم
۴
در دل بی‌لذت من یک سر مو درد نیستاز کدورت سور را با آنکه ماتم می‌کنم
صفحهٔ ۱ از ۲