خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۴۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کنم بی باده بدمستی که سودایی دگر دارمبه ساقی تلخ می گویم که دل جایی دگر دارم
۲
نظر گردد حجاب آنجا که من دیدار می بینمنهان از چشم ظاهربین تماشایی دگر دارم
۳
به روی فهم ریزم مزد عقل کارفرما راکه غیر از کار او بر سر تقاضایی دگر دارم
۴
ندانم با که در حرفم همین مقدار می دانمکه با خود هر نفس آشوب و غوغایی دگر دارم
صفحهٔ ۱ از ۳