خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۴۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسی الطاف و احسان کرد حیرانم چه دید از منگلم را خود سرشت و عشق خود را آفرید از من
۲
عنایت‌های پنهانیش را گویم معاذاللهبه جز از دیگری یوسف که نتوانی خرید از من
۳
خیال او لبالب کرد بیرون و درونم رابه صد شمشیر نتوان یک سر مو را برید از من
۴
سخن شوریده می‌آید نمی‌دانم چه می‌گویمترش می‌بینم آن رو را مگر حرفی شنید از من
صفحهٔ ۱ از ۳