خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۴۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از نصیحت برفروزد روی تواز شکر گردد ترش ابروی تو
۲
چند گرم خشم و بی باکی شدنروی تو در آتشست از خوی تو
۳
با می ما مشگ تو آمیختندرنگ ما نگرفتی و ما بوی تو
۴
تا که پا از خانه بیرون می نهمدر بیابان می رمد آهوی تو
صفحهٔ ۱ از ۳