خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۴۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کاریست بر ملا گذران در خفا گرهفکری چو تار سبحه ز سر تا به پا گره
۲
سیاره و ثوابت این کارخانه رادل ها چو کهرباست ز خوف قضا گره
۳
بس خرده های زر چو گلت در دهان کنندچون غنچه واکنی گر ازین پرده ها گره
۴
کسب معانی از نظر عشق کن که هستصد نکته را به نیم اشارت ادا گره
صفحهٔ ۱ از ۳