خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۵۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شاهدی بر سر این کوچه پدیدار شدههر که زین راه گذشتست گرفتار شده
۲
گل که خندان و شکفته‌ست به این می نازدکه به پای دلش از کوچه ما خار شده
۳
گر بارزی که مقیم سر کویش گردیبس غریبان نگری بی دل و بی یار شده
۴
بس کند غارت هندو و مسلمان زلفشبر سر کوش به هم سبحه و زنار شده
صفحهٔ ۱ از ۳