خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۵۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر دماغم دویده شیداییخردم را نمانده گنجایی
۲
از جگر دود می رود به سرمشعله ام حشک مغز و سودایی
۳
شور عشقم دریده پرده عقلسر برآورده ام به رسوایی
۴
نتوان شهر را به طوفان دادمی شوم همچو سیل صحرایی
صفحهٔ ۱ از ۳