خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۵۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر پای سرو و دامن یاری گرفته ایاز محنت زمانه کناری گرفته ای
۲
آگه نیی که در چه نفس سود عمر تستاز هر نفس اگر نه عیاری گرفته ای
۳
عمرت همان دم است که با یار بوده ایهیچ است اگر جزین به شماری گرفته ای
۴
هشدار هان که باطن خود تیره کرده ایاز هرچه بر ضمیر غباری گرفته ای
صفحهٔ ۱ از ۳