خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۵۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وقت آن آمد که خرگه با گل سوری زنیلعبت چینی گزینی جام فغفوری زنی
۲
چهره از لعلی قبایان بدخشانی کنیباده با فیروزه خطان نشابوری زنی
۳
دست ها در گردن چون رطل مینایی کنیبوسه ها بر ساعدچون شمع کافوری زنی
۴
ساز و برگ بوس و آغوش و کنارت داده اندبیش ازین چون نی نمی باید دم از دوری زنی
صفحهٔ ۱ از ۳