خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۴ - این قصیده ایضا بعد از معاودت مکه معظمه در احمدآباد گجرات در مدح نورنگ خان گفته شده
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز هند و مکه ام آورده بر در تو املدر تو کعبه ثانی و قبله اول
۲
کسی که چشم به ملکت سیه کند روزیفلک به نشتر پیکان گشایدش اکحل
۳
حسود جاه تو کم مغزتر ز سیر بوداگرچه جامه صد تو ببر کند چو بصل
۴
به زیب و زر مرض باطنی دوا نشودچه سود از آن که رود کرم پیله در مخمل
صفحهٔ ۱ از ۱۲