خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۵ - مطلع دوم در صفت بهار
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برزده فصل بهار سر ز گریبان اوسنبل تر ریخته طره به دامان او
۲
سرو و گلش اینقدر پار خرابی نکردحسن به شور آمده خواسته طوفان او
۳
بسترش از سنبلش می کند آشفتگیعربده دارد به خواب نرگس فتان او
۴
حسن تماشا طلب کرده تقاضاگریپرده به خود می درد شرم نگهبان او
صفحهٔ ۱ از ۴