خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱ - آغاز
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سپهر قدرا بر درگهت «نظیری » راگمان نبود که بیند به کام دل دشمن
۲
اگرچه دل که ز پیوند تو بریده شودبه راحتش نتوان دوختن به صد سوزن
۳
به عده تو نشستم پری وشی زادمکه خاطرم به عطای تو بود آبستن
۴
دمی به نظم جواهر کنار و کف بگشاکه رشته زیر زبانم گسسته در عدن
صفحهٔ ۱ از ۲