خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ره عشق است،کام از ترک می گردد روا اینجاگدایان را کف دریوزه باشد پشت پا اینجا
۲
ندارد حب جاه و دولت از اهل فنا رنگیبجای سایه پر می افکند بال هما اینجا
۳
چنان گردنکشی عیب است در اقلیم درویشیکه در تاریکی شب قد کشد نخل دعا اینجا
۴
نماید خاک را، هر دم به انگشت عصا پیریکه امروز است یا فردا که خواهد بود جا اینجا
صفحهٔ ۱ از ۲