خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شاد از غیرت ندیدم خاطر ناشاد راجلوه تا در بر کشید آن قامت شمشاد را
۲
خردسالی تیره روزم کرد کز تابندگیپنجه خورشید سازد سیلی استاد را
۳
زنده معشوق می باشند از بس عاشقاننقش شیرین زنده دارد شهرت فرهاد را
۴
نرم خویی پیشه کن کز چین جوهر پاک کردصیقل از همواری خود جبهه فولاد را
صفحهٔ ۱ از ۲