خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گداخت آتش عشق تو مغز جان مراگشود درد تو طومار استخوان مرا
۲
نه آنچنان ز غمت روزگار من تلخ استکه آورد بزبان غیر، داستان مرا
۳
ز بسکه یافته ام فیض ها ز تنهاییندیده است کسی با اثر فغان مرا
۴
چنان ز غیر تو ای بی وفا گریزانمکه در ره تو نگیرد کسی نشان مرا
صفحهٔ ۱ از ۲