خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر در خواب بینم لنگر آن کوه تمکین راتهی ز آتش کند خواب گرانم سنگ بالین را
۲
مصور می نماید خال و خطش خانه زین رامرصع می کند لعل لب او، جام زرین را
۳
نباشد هر دلی شایسته تصدیع دلداریمکن زنجیر هر دیوانه یی آن زلف پرچین را
۴
چه همچشمی نماید جام می با گردش چشمیکه کیفیت دهد امروز یادش بزم دوشین را؟
صفحهٔ ۱ از ۲